ذكر عبور لشكر مصر از فرات و توجه امراى عظام به مقابلهء ايشان و كسر لشكر مصر و غلبهء رايات ظفر نشان « 1 » الا اى قلم ، قصّه‌اى باز گو * زمانى ز بگذشتگان راز گو چو باشد سرانجام ما ترك كام * چه در شام غربت ، چه در ملك شام ملك مصر شهرىست « 2 » آراسته و جمال كمالش به حليهء حسن و كمال پيراسته و در زينت و خوبى چون جمال يوسف به كمال محبوبى رسيده و مشّاطهء صنع بر عارضش « 3 » ( 95 - پ ) از جهت دفع عين الكمال نيل كشيده ؛ اگر او را انتخاب ممالك دنيا خوانند سزاست و اگر خلاصهء ربع مسكون نامند برجاست . و چون مواهب الهى « 4 » در نهاد دواعى اهل آن بلاد حبّ طاعت « 5 » و عبادت تكوين فرموده ، تا بغايتى كه جوامع و مساجد آن شايد كه از الوف متجاوز باشد و تمامى در عين رواج و رونق است ، و اوقات صلوات خمس ، خلايق جهت ادراك جماعت و اداى حقّ طاعت خالق چنان سبقت « 6 » مىجويند كه اگر كسى جهت قضاى حاجتى اندك تأخيرى كند و نشتابد ، شايد كه در مساجد جا نيابد ، هر آينه از دست حوادث جسته و از

--> ( 1 ) . P : در محاربهء بايندر بيك بايشبك دويدار ( K : دواتدار ) مصر كه از ملك مصر آمده در قرب روها عسكرش منهزم و خود اسير شد . ( 2 ) . F : ملكى . ( 3 ) . P : عارض جميلش . ( 4 ) . KP : آلاهى . ( 5 ) . P : طاعات . ( 6 ) . P : طاعت مطلق به مرتبه‌اى سبقت ، K : خالق مطلق .